Magnetofon kasetowy - urządzenie, które służy do analogowego zapisywania oraz odtwarzania muzyki zapisanej na taśmie magnetofonowej umieszczonej w kasecie. Najbardziej rozpowszechnionym systemem magnetofonów kasetowych stał się system z kasetą typu Compact Cassette (CC). Cechą charakterystyczną tego systemu jest szerokość taśmy 3,81 mm i prędkość przesuwu 4,75 cm/s. Kaseta posiada dwie strony A i B, na których można zapisywać i odtwarzać dźwięk stereofoniczny zapisany na czterech ścieżkach, po dwóch na każdą stronę. Początkowo magnetofon kasetowy w dużej mierze ustępował jakością magnetofonowi szpulowemu ze względu na ograniczenia techniczne spowodowane wspomnianą, stosunkowo wolną prędkością przesuwu taśmy i jej szerokością. Rozwój technologii produkcji taśm magnetofonowych, różnych systemów redukcji szumów i korekcji zapisu oraz prostota obsługi, małe wymiary i kaseta zapobiegająca przypadkowemu uszkodzeniu taśmy, przyczyniły się do wzrostu jakości tego systemu i tym samym jego popularności. Duży wpływ na jakość zapisywanego dźwięku ma rodzaj użytej taśmy. W toku rozwoju pojawiły się takie odmiany taśm jak: Fe (IEC I, tlenek żelaza), Cr (IEC II, tlenek chromu), FeCr (IEC III, tlenek żelaza + tlenek chromu) czy tzw. Metal (IEC IV, czyste żelazo). W zależności od rodzaju użytej taśmy magnetofon musi posiadać odpowiednie wsparcie dla określonego typu w postaci regulowanego prądu podkładu (Bias) i układu korekcyjnego. Parametry te wybierane są ręcznie za pomocą przełącznika wycechowanego jako 120µs i 70µs lub oznaczonego symbolem rodzaju taśmy oraz w nowszych modelach automatycznie po włożeniu kasety do kieszeni za pomocą mikrostyków sterowanych odpowiednimi wycięciami w górnej części obudowy kasety (patrząc od strony głowicy). Nowsze i zarazem droższe modele są wyposażone w możliwość ręcznej lub automatycznej (sterowanej procesorem), płynnej regulacji prądu podkładu i korekcji. Poziom wysterowania zapisu dokonuje się za pomocą potencjometru zapisu i wskaźników wysterowania lub w modelach niższej klasy za pomocą automatycznych układów regulacji. Popularność tego formatu przyczyniła się także do rozwoju części mechanicznej magnetofonu kasetowego i tak powstały rozwiązania z układem trzech (a nie tradycyjnie dwóch) głowic, pozwalając na odsłuch aktualnie nagrywanego materiału oraz polepszenie parametrów zapisu, czy napędy z dwoma wałkami prowadzącymi (Dual Capstan) zapewniającymi lepszy naciąg i prowadzenie taśmy w torze przesuwu. Innym charakterystycznym rozwiązaniem jest także tzw. Auto Reverse, który pozwala na dowolną zmianę odtwarzanej lub nagrywanej strony kasety, bez potrzeby jej wyciągania oraz na odtwarzanie ciągłe. Część elektroniczna urządzenia także nie pozostała w tyle i tak powstało wiele systemów redukcji szumów i poprawy dźwięku jak np. Dolby System w odmianach B, C, S, system ANRS, DNL, filtry MPX, czy układ optymalizacji prądu podkładu Dolby HX Pro. Magnetofon dzisiaj odchodzi powoli w zapomnienie pozostając w użyciu wąskiego grona wielbicieli analogowego brzmienia. Pierwszym "rywalem", który przyczynił do wyparcia magnetofonu była płyta kompaktowa, która dzisiaj sama jest wypierana przez nowsze nośniki i techniki kodowania dźwięku jak popularne MP3 i pamięci elektroniczne.