Direct Metal Mastering (DMM) - technika opracowana na początku lat 80-tych XX wieku przez firmy Neumann i Teldec, wykorzystywana przy produkcji drobnorowkowych płyt analogowych jako alternatywna metoda dla tradycyjnego procesu przygotowania matryc służących do tłoczenia płyt winylowych. W tradycyjnym procesie produkcji płyt winylowych pierwszym etapem jest nacinanie lakierowanego dysku, który z kolei służy do wykonania kolejnych metalowych kopii, tzn. negatywu zwanego potocznie płytą "ojcem" oraz pozytywu zwanego płytą "matką", które służą do wytworzenia matryc produkcyjnych. W metodzie DMM cały proces jest odpowiednio skrócony, tzn. specjalna głowica wyposażona w diamentową głowicę nacina rowek w płycie miedzianej, która od razu spełnia rolę płyty matki i służy do wytwarzania matryc. Zastosowanie miedzi pozwala obniżyć szumy i zwiększyć dokładność odwzorowania informacji na wyższych częstotliwościach, oraz zredukować wzajemne oddziaływanie pomiędzy sąsiednimi rowkami.