Betamax, Betacord – powstały w 1975 roku, jeden z pierwszych amatorskich formatów magnetowidowych kaset wideo. System Beta (Betamax - oznaczenie Sony, Betacord - oznaczenie Sanyo) przez lata konkurował z gorszym technologicznie VHS, ostatecznie wysoka cena BETY i brak promocji ze strony Sony zdecydowały o klęsce tego formatu.

W niektórych modelach format BETA umożliwiał zapis dźwięku hi-fi. W przeciwieństwie do VHS-hi-fi, gdzie fonia hi-fi zapisywana jest w głębszej warstwie taśmy przez dodatkowe 2 głowice, dźwięk hi-fi Bety zapisywany jest razem z obrazem na dwa sposoby: analogowo modulacja FM, lub przy użyciu dodatkowego dekodera cyfrowo-analogowego w formacie PCM, który zapewniając dynamikę dźwięku na poziomie 80 dB przy kołysaniu obrotów rzędu 0,005%. Fonia PCM zapisywana razem z wizją i hi-fi FM, nieznacznie pogarsza parametry obrazu, w praktyce było to niezauważalne.

W niektórych studiach nagrań, Beta hi-fi PCM służyła jako wysokiej klasy magnetofon edycyjny.