Dolby S - opracowany w 1989 roku, jest najskuteczniejszym systemem redukcji szumów rodziny Dolby NR. Stosowany tylko w najdroższych urządzeniach hi-fi. Zamierzeniem producenta było, aby Dolby S stał się takim standardem zapisu dźwięku na kasetach magnetofonowych, jak w latach 70 XX wieku stał się Dolby B. Nie stało się tak, ponieważ Dolby S pojawił się w momencie, kiedy standard kaset kompaktowych (Compact Cassette) został wyparty przez płyty Compact Disk. Firma Dolby Laboratories twierdzi, że nie da się odróżnić kaset nagranych w systemie Dolby S od brzmienia płyt CD. Docelowo system został iplementowany tylko w hi-endowych urządzeniach audio. Dolby S pracuje nie tylko w zakresie tonów wysokich, ale w całym zakresie słyszalnych dźwięków. W czasie nagrywania różnica między głośnymi i cichymi dźwiękami jest zmniejszana, dzięki czemu taśma zostaje nagrana z większym nasyceniem. Przy odtwarzaniu sztucznie zredukowane różnice głośności są ponownie przywracane. W praktyce są to dwa oddzielne układy działające w różnych pasmach. Pierwszy z nich pracuje przy częstotliwościach do 200 Hz, natomiast drugi powyżej. Szum redukowany jest o 24 dB przy wysokich częstotliwościach i o 10 dB przy niskich. Dolby S jest okrojoną wersją systemu Dolby SR i jak twierdzi producent, jest kompatybilna pod względem odtwarzania z Dolby B.